W scenariuszu referencyjnym zapotrzebowanie na ciepło i chłód (traktowane łącznie) stale wzrasta aż do 2030 roku, po czym spada nieznacznie - jedynie o 13% w stosunku do dzisiejszego zużycia. Większość ciepła pochodzi z paliw kopalnych. W scenariuszu alternatywnym zapotrzebowanie na ciepło również rośnie - choć mniej - do 2030, a potem, m.in. dzięki termomodernizacji budynków i budowie nowych wg wysokich standardów energetycznych, znacząco spada, dochodząc w 2050 do poziomu o 30% niższego od dzisiejszego. Zużycie paliw kopalnych na produkcję ciepła spada o 60%. Jest to możliwe, ponieważ udział odnawialnych źródeł energii w ogrzewaniu wzrasta 5-krotnie z ok. 10% w 2005 r. do ponad 50% w 2050. Najwięcej ciepła wytwarzanego jest z biomasy, która pokrywa 36% całkowitego zapotrzebowania. 10% zapotrzebowania na ciepło w Polsce pokryją kolektory słoneczne, a geotermia 3%.
Wg Eurostat, w 2005 r. ciepło pochodzące zarówno z systemów ciepłowniczych, kogeneracji, jak i w efekcie bezpośredniego zużycia paliw stanowiło 77% końcowego zużycia energii w Polsce. Ponad 2/3 ciepła jest zużywane w sektorze usług i mieszkalnictwie, gdzie istnieją zarówno największe możliwości zwiększenia efektywności zużycia energii, jak i wykorzystania odnawialnych źródeł. Udział ciepła pochodzącego ze źródeł odnawialnych wynosił ok. 160,5 TJ i stanowił ok. 10% całkowitego zapotrzebowania na ciepło w 2005 r.
Scenariusz referencyjny, zgodnie z założeniami polityki energetycznej, przewiduje stopniowy, ale systematyczny wzrost zapotrzebowania na ciepło i na chłód, traktowane w symulacjach łącznie. Zapotrzebowanie rośnie do 2030 r., a niewielki spadek jest zauważalny dopiero w 2040 r. W 2050 r. zapotrzebowanie na ciepło (ok. 1200 PJ) jest zaledwie o 13% niższe od tego z 2005 r. Scenariusz charakteryzuje się niewielką dywersyfikacją źródeł wytarzania ciepła z odnawialnych zasobów energii - większość ciepła z OZE wywarzane jest z biomasy. Udział OZE w pokryciu zapotrzebowania na ciepło w 2020 r. wynosi niewiele ponad 15%, a w 2050 dochodzi do 22%. Na rysunku 9.1 przedstawiono prognozę zapotrzebowania na ciepło w scenariuszu referencyjnym.
Scenariusz alternatywny uwzględnia działania na rzecz podniesienia efektywności wykorzystania energii w ogrzewaniu pomieszczeń i wody oraz w przemyśle,. W przedstawionym scenariuszu zapotrzebowanie na ciepło, łącznie z nowym składnikiem bilansów energetycznych, zapotrzebowaniem na chłód, stabilizuje się już w 2020 r. W 2050 r. spada do 975 PJ i jest o 23% niższe od zapotrzebowania na ciepło w 2050 w scenariuszu referencyjnym i o prawie 30% niższe niż w 2005 r. Głównym źródłem oszczędności jest termomodernizacja istniejących budynków i budowanie nowych budynków wg wyższych standardów energetycznych. W ślad za działaniami na rzecz poprawy efektowności energetycznej, udział ciepła w końcowym zużyciu energii w Polsce spada z ponad 77% w 2005 r do 50% w 2050 r. Na rysunku 9.2 przedstawiono zapotrzebowanie na ciepło i prognozę pokrycia tego zapotrzebowania wg scenariusza alternatywnego.
W bilansie produkcji ciepła ze źródeł odnawialnych, oprócz biomasy (pokrywającej 36% zapotrzebowania na ciepło), znaczącą rolę odgrywają kolektory słoneczne (10%), uwidacznia się wkład geotermii (3%), a łączny udział odnawialnych źródeł energii wzrasta 5-krotnie z ok. 10% w 2005 r. do ponad 50% w 2050. Rola biomasy w ogrzewnictwie nie rośnie jednak znacząco w stosunku do scenariusza referencyjnego z powodu oczekiwanego wzrostu cen biopaliw stałych. Oznacza to również, że rezerwy biomasy mogą być wykorzystane na cele poza-energetyczne, np. spożywcze i budowlane. Zużycie paliw kopalnych spada o 60% (z 1240 z 2005 r. do 483 PJ w 2050 r.), a dominujący obecnie w produkcji ciepła węgiel w 2050 r. zostaje wyeliminowany z sektora bytowego na rzecz zwiększonego zużycia gazu, co (poza wprowadzaniem ciepła z OZE) prowadzi do dalszej redukcji emisji CO2 do atmosfery.
